Last Night in Soho (2021) ဟာ Shaun of the Dead နဲ့ Baby Driver တို့လို နာမည်ကြီးရုပ်ရှင်တွေကို ရိုက်ကူးခဲ့တဲ့ ဒါရိုက်တာ Edgar Wright ရဲ့ လက်ရာဖြစ်ပြီး၊ 60s Era ပြကွက်တွေ၊ ခေတ်ဟောင်းတေးဂီတတွေနဲ့ ဆန်းသစ်လှပစွာ ပုံဖော်ထားတဲ့ Psychological Horror Thriller  ရုပ်ရှင်ကားကောင်းတစ်ကား ဖြစ်ပါတယ်။

ဇာတ်လမ်းက ပထမပိုင်းမှာ အလှအပတွေနဲ့ ဆွဲဆောင်ပြီး ဒုတိယပိုင်းမှာတော့ တဖြည်းဖြည်း မှောင်မိုက်ခြောက်ခြားစရာကောင်းတဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အနိဋ္ဌာရုံတွေဆီ ခေါ်ဆောင်သွားမှာပါ။

ဇာတ်လမ်းအကျဉ်း

ဇာတ်လမ်းရဲ့ အဓိကဇာတ်ကောင်ကတော့ Ellie (Thomasin McKenzie) ဆိုတဲ့ ရွာငယ်လေးက ကောင်မလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး၊ သူမဟာ 1960 ခေတ်ဟောင်း ဖက်ရှင်နဲ့ သီချင်းတွေကို အရူးအမူးစွဲလမ်းသူ ဖြစ်ပါတယ်။ သူမဟာ လန်ဒန်မြို့က နာမည်ကြီး ဖက်ရှင်ဒီဇိုင်းကောလိပ်ကို တက်ခွင့်ရလို့ လန်ဒန်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ အဆောင်က သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ နှိမ်တာကို ခံရတာကြောင့် Soho ရပ်ကွက်ထဲက အဘွားအိုတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်ခန်းဟောင်းလေးတစ်ခုမှာ တစ်ယောက်တည်း ပြောင်းနေပါတော့တယ်။

အဲဒီအိမ်ခန်းထဲမှာ အိပ်ပျော်သွားတဲ့ ညတိုင်း Ellie ဟာ 1960 ပြည့်နှစ်တွေဆီကို စိတ်ကူးနဲ့ လွင့်မျောပြီး ရောက်သွားတတ်ပါတယ်။ အဲဒီခေတ်ထဲမှာ သူမဟာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အဆိုတော်ဖြစ်ချင်တဲ့ ကောင်မလေး Sandie (Anya Taylor-Joy) ရဲ့ ကိုယ်ထဲကို ရောက်သွားပြီး Sandie ရဲ့ ဘဝကို ကိုယ်တိုင်ခံစား နေထိုင်ခွင့်ရခဲ့ပါတယ်။

စပ်စပ်မှာတော့ Ellie ဟာ 60s ခေတ်ရဲ့ လှပဆန်းသစ်မှုတွေ၊ မီးရောင်စုံတွေနဲ့ သီချင်းတွေကြားထဲမှာ ပျော်မွေ့နေခဲ့ပေမယ့်၊ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ Sandie ရဲ့ ဘဝထဲကို ယောကျာ်းတွေရဲ့ အမြတ်ထုတ်မှု၊ အမှောင်ဘက်ခြမ်းနဲ့ ရက်စက်တဲ့ လူသတ်မှုအနိဋ္ဌာရုံတွေ ဝင်ရောက်လာပါတယ်။ အဲဒီစိတ်ခြောက်ခြားစရာ အိပ်မက်ဆိုးတွေဟာ အိပ်မက်ထဲတင်မကဘဲ Ellie ရဲ့ လက်ရှိပစ္စုပ္ပန် အစစ်အမှန်ဘဝအထိပါ သရဲတစ္ဆေတွေလို လိုက်လံခြောက်လှန့်လာတဲ့အခါမှာတော့...။

အဓိက သဘောကျမိမယ့် အချက်များ

  • Visual & Cinematography: ဒီကားရဲ့ အကောင်းဆုံးအပိုင်းလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကလပ်တစ်ခုထဲမှာ Matt Smith နဲ့အတူ Ellie ရော Sandie ရော တစ်လှည့်စီ ကပြောင်းကပြန် အက ကူးပြောင်းသွားတဲ့ One-take ဆန်ဆန် ရိုက်ချက်တွေက အရမ်းကို အနုပညာမြောက်ပြီး မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေပါတယ်။ 60s ခေတ်ရဲ့ နီယွန်မီးရောင်တွေကို အသုံးချသွားတာလည်း အထာကျပါတယ်။

  • Music & Soundtrack: Edgar Wright ရဲ့ ထုံးစံအတိုင်း သီချင်းရွေးချယ်မှုက ရှယ်ပါပဲ။ Anya Taylor-Joy ကိုယ်တိုင် သီဆိုထားတဲ့ "Downtown" သီချင်းအေးအေးလေးကအစ၊ ခေတ်ဟောင်း Needle Drops တွေက ဇာတ်ဝင်ခန်းတွေနဲ့ ကွက်တိကျပြီး ဇာတ်ရှိန်ကို ပိုတက်စေပါတယ်။

အားနည်းချက်

  • ဒုတိယပိုင်း ဇာတ်ရှိန်ကျဆင်းမှု: ဇာတ်လမ်းရဲ့ ပထမပိုင်း Setup က အရမ်း စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းပြီး ဆွဲဆောင်မှုရှိပေမယ့်၊ ဒုတိယပိုင်း Horror ဘက်ကို ကူးသွားတဲ့အခါမှာတော့ မျက်နှာမပါတဲ့ သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ လိုက်တမ်းပြေးတမ်း ကစားနေတဲ့ ပြကွက်တွေက ခဏခဏ ထပ်နေသလိုဖြစ်ပြီး နည်းနည်း ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းသွားပါတယ်။

  • Plot & Twist: ဇာတ်လမ်းရဲ့ လှည့်ကွက် တချို့က Mystery ကြည့်နေကျ လူတွေအတွက်တော့ ခန့်မှန်းရ လွယ်ကူနိုင်ပါတယ်။ စိတ်ကျန်းမာရေး  နဲ့ Trauma ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေခံတွေကို အပေါ်ယံလောက်ပဲ ထိရုံထိသွားတာကလည်း နှမြောစရာပါ။

နိဂုံးချုပ်အမြင်

"အပေါ်ယံ ရွှေမှုံကြဲ၊ အတွင်းက နောက်ချေးခါး" ဆိုတဲ့အတိုင်း ခေတ်တစ်ခုရဲ့ လှပမှုတွေနောက်ကွယ်က အပုပ်နံ့နံတဲ့ စက်ဆုပ်ဖွယ် အမှန်တရားတွေကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပုံဖော်ပြထားတဲ့ ရုပ်ရှင်ပါ။

Edgar Wright ရဲ့ ရိုက်ချက်စတိုင်တွေ၊ ပြကွက် Editing အလှတွေနဲ့တင် ကြည့်ရတာ တန်နေပါပြီ။ 60s Vibes တွေကို သဘောကျတယ်၊ Psychological Horror နဲ့ စိတ္တဇဆန်ဆန် Mystery ဇာတ်ကားမျိုးတွေကို ကြိုက်တယ်ဆိုရင်တော့ လက်မလွှတ်တမ်း ကြည့်သင့်တဲ့ ကားကောင်းတစ်ကား ဖြစ်ပါတယ်။

Rating: 7.5 / 10


AP